De 98e editie van de Academy Awards leverde zoals elk jaar ontroerende momenten op tijdens het traditionele In Memoriam-segment. Terwijl sterren als Robert Redford en Diane Keaton een prominente plaats kregen in de montage, ontstond vrijwel onmiddellijk na de uitzending een debat over wie níét werd genoemd. Op sociale media, in filmmedia en onder fans klonk dezelfde vraag: hoe kan een ceremonie die de geschiedenis van Hollywood viert, tegelijkertijd zo selectief herinneren?
Een jaarlijks ritueel – en een jaarlijks probleem
Het In Memoriam-segment is bedoeld als eerbetoon aan filmprofessionals die het afgelopen jaar overleden. Maar de beperkte zendtijd zorgt ervoor dat de selectie vrijwel elk jaar controversieel is. Ook in 2026 bleef kritiek niet uit. Volgens verschillende filmjournalisten en fans werden meerdere bekende namen overgeslagen, ondanks hun bijdrage aan film of populaire cultuur.
Onder de meest besproken weglatingen bevonden zich onder meer:
-
James Van Der Beek
-
Eric Dane
-
Malcolm-Jamal Warner
-
Bud Cort
-
Dharmendra
-
Brigitte Bardot
Vooral de afwezigheid van de Franse filmlegende Brigitte Bardot leidde tot internationale kritiek. Haar carrière, die decennialang de Europese cinema mede vormgaf, maakt haar volgens veel commentatoren een vanzelfsprekende kandidaat voor een plaats in de montage.
Het Bardot-dilemma
De discussie rond Brigitte Bardot kreeg extra lading door haar controversiële publieke uitspraken in de latere fase van haar leven. Sommige waarnemers vermoeden dat deze reputatie mogelijk een rol heeft gespeeld bij haar afwezigheid in het segment, al heeft de Academy of Motion Picture Arts and Sciences daar geen officiële verklaring voor gegeven.
Die mogelijke afweging – kunst versus controversiële publieke persona – legt een gevoelige kwestie bloot: in hoeverre moet een herdenkingssegment uitsluitend over artistieke nalatenschap gaan?
Film, televisie en de grenzen van de Academy
Andere omissies lijken praktischer van aard. Zo werd de afwezigheid van Eric Dane door sommigen verklaard door zijn sterkere band met televisie, onder meer via de populaire serie Grey’s Anatomy. Producent Shonda Rhimes reageerde publiekelijk en stelde dat een eerbetoon bij de Primetime Emmy Awards wellicht passender zou zijn.
Dat argument roept echter nieuwe vragen op. In een industrie waarin film, streaming en televisie steeds meer in elkaar overlopen, lijken de grenzen tussen zulke categorieën steeds minder duidelijk.
De emotionele reactie van fans
Zoals vaker bij Oscarcontroverses speelde de publieke reactie zich grotendeels online af. Fans en filmjournalisten wezen erop dat het In Memoriam-segment niet alleen een ceremonieel moment is, maar ook een symbolische erkenning van filmgeschiedenis.
Wanneer bepaalde namen ontbreken, voelen fans dat niet alleen als een redactionele keuze, maar als een vorm van culturele vergetelheid.
De paradox van herinnering
De controverse rond de Oscars 2026 laat zien hoe paradoxaal herdenken kan zijn. De ceremonie probeert tientallen levens en carrières samen te vatten in een montage van enkele minuten. Elke keuze – wie wel en wie niet wordt getoond – creëert daarmee onvermijdelijk een nieuwe discussie over erkenning, invloed en herinnering.
Misschien is dat ook de reden waarom het segment elk jaar opnieuw emotie oproept: het gaat niet alleen over wie we verloren hebben, maar ook over wie Hollywood besluit te blijven herinneren.
