Met Project Hail Mary brengt regisseur Phil Lord & Christopher Miller een ambitieuze verfilming van Andy Weirs gelijknamige bestseller naar het grote scherm. Een film die balanceert tussen harde sciencefiction en menselijke emotie, en daarbij vooral leunt op de schouders van hoofdrolspeler Ryan Gosling. Het resultaat? Een visueel indrukwekkende en onderhoudende ruimte-odyssee die nét iets te vaak kiest voor de veilige route.
Ryan Gosling draagt het universum op zijn schouders
Laat één ding meteen duidelijk zijn: Ryan Gosling bewijst opnieuw waarom hij tot de meest veelzijdige acteurs van zijn generatie behoort. Zijn vertolking van Ryland Grace is zowel charmant als kwetsbaar, en hij weet moeiteloos te schakelen tussen droge humor, existentiële angst en oprechte menselijkheid. Het is een rol die veel vraagt — hij draagt immers een groot deel van de film solo — en Gosling levert zonder moeite.Juist door zijn performance blijft de film overeind op momenten dat het script minder risico durft te nemen.
Groots, maar emotioneel op de automatische piloot
Waar Project Hail Mary op technisch vlak indruk maakt, laat het op emotioneel gebied steken vallen. De film kiest opvallend vaak voor de veilige, voorspelbare en soms zelfs oppervlakkige weg. Grote momenten voelen daardoor minder impactvol dan ze hadden kunnen zijn.Dat is des te opvallender gezien de speelduur van bijna tweeënhalf uur. In die tijd had er ruimschoots ruimte moeten zijn om de personages verder uit te diepen. Meer nuance, meer gelaagdheid, meer reden om écht mee te leven. In plaats daarvan blijft het vaak bij functionele karakterontwikkeling.
Rocky: interessant concept, gemiste kans
Een van de meest intrigerende elementen uit het bronmateriaal is zonder twijfel Rocky, maar ook hier laat de film kansen liggen. Waar je misschien hoopt op een emotionele connectie vergelijkbaar met iconische duo’s uit het genre, blijft dat hier grotendeels uit.Rocky is geen E.T. en zelfs geen Wilson de volleybal — en dat voel je. Het personage dient voornamelijk om het verhaal vooruit te helpen, in plaats van de film te verrijken met ziel en warmte. Dat ligt mogelijk ook aan het fysieke ontwerp: expressie is nauwelijks afleesbaar, waardoor emotionele betrokkenheid lastig wordt.
Het resultaat is een personage dat interessant is in concept, maar minder raakt dan het zou moeten.
Visueel sterk en inhoudelijk degelijk
Dat neemt niet weg dat Project Hail Mary als sciencefictionfilm absoluut overtuigt. De visuele effecten zijn indrukwekkend zonder overdreven te worden, en de wetenschappelijke insteek blijft toegankelijk zonder dommig aan te voelen. Fans van het genre krijgen hier genoeg om van te genieten.De film weet spanning en humor goed te doseren, en blijft over de gehele lengte boeiend — al voelt hij hier en daar net iets te lang aan.
Conclusie: sterk, maar had meer lef mogen tonen
Project Hail Mary is een solide en vermakelijke sci-fi film die vooral excelleert dankzij Ryan Gosling en zijn sterke performance. Tegelijkertijd is het ook een film die nét iets te voorzichtig blijft, zowel in emotionele diepgang als karakterontwikkeling.Met wat meer risico en verdieping had dit een moderne klassieker kunnen zijn. Nu is het “gewoon” een hele goede film.
8/10
